Kayıtlar

Mayıs 4, 2020 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

BİR SABAH

Resim
bir sabah alacağım o düşleri elinden dilinden bir sabah uykuları doğudan değil batıdan doguracağım üstelik tam kirpiklerinin dibinden saçlarının telinden dokunacağım yüreğinin küf tutmuş kapısına bir cümle belki bir türkü tutturacağım açılacak kilitsiz tüm kör kapılar kollar şimdi diyorum şimdi tam da şu an indir şu suratına astığın hüznü aç bak dolabında çiçeği pembe aşka açan neşe var çoktandır sıra bekliyor hadi giy bugün aşka açan eli eteği oynayan bir sabahı uyandıralım çayı ocağa aşkı demlenmeye simidi bakkal dursuna yumurtayı kümeste ki çilliye zeytine peynire paye vere vere bir sabahı uyandıralım gün!aysın o vakit Sibel Karagöz

Hüzün

Resim
Kalp hastası değilsin. Yüreğin ağrıyor. İçtiğin ilaç, fayda vermemiş belli. Öyle çırpınıyor ki! Göğüs kafesinden, Sanırsın kaçacak. Nereye? Gideceksin de ne olacak? İlk fırsatta vuracaklar. Ya da. Hangi sevda bahçelerine konacaksın. Hangi çiçekte renk bulacaksın. Veya, Hangi acının üzerinden kanat çırparak, Gökyüzünde kaybolacaksın!

GÜNDÜZÜM GECE ;GECEM GÜNDÜZÜM

Resim
korkuyorum gecemin gündüzü umudumun dümeni korkularım boş gemilere saklanır kıyılarımdan geçer sessizce kağıttan sandallarımı batıra batıra düşüncemin fırtınasında her gece gecenin içinde düş düşümde derya kağıttan sandallarım ıslak kumları yalaya yalaya yol alır umudun kesiği sarar sol yanımdan ümidin fırtınası yakalar ense kökümden cam kesiği gibi sessiz ilerler su ala ala alabora olurum yazıp yazıp gönderemediğim mektuplardan yenilerini yapar suya salarım sen okumazsın ben silemem kendi kendini bitirir sözün koynuna sıgınır içimin karanlığı geceye karışır kağıttan sandallarım suya gündüzüm geceye gecem gündüze hiçliğin ortasında kum gibi Sibel Karagöz

DOSTLUK

Dostluk... Dostluk denilince herkes kendince anlatır; Kimi sırdaş, kimisi cândan, kimisi aile der. Oysa dostluk bunların toplamıdır. İnsan dostunu bırakmaz. En azından yarım bırakmaz. Bir kalemle yazılan, bir silgiyle silinen basit anlaşma değildir. Olamaz da. Terketmekten terkedilmekten uzaktır. Mesafeler dostları yaralamaz, eksiltmez. Dost asla hançerlemez. Ona güvenirsin kendinden öte. Dost vurursa kalkamazsın. Dersin ki ; "O vurmasın kim vurursa vursun." Öyle olmadığını görünce kendinden kaçarsın. Eğer kaçmazsan hep onu görürsün kendinde. Çünkü kardeşten yakındır sana. Ağladığını görür o da ağlar. Gülmeni görür o da güler. Ağlarsan gelir yaşlarını siler. Bazen belli etmeden sarar yaralarını. Bazen görmeden siler gözlerini. Hiç unutmaz, düştüğünde hemen arkanda belirir. Gelmezse yine yanındadır. Aynı havayı solursunuz. Kaybetmezsin onu ve ya kaybedilmediğin tek yerdir. Yağmura tutulsan, yağmuru alır üzerinden. Korktuğunda korkmaz, tüm yüreğiyle ordadır. D

TEŞEKÜRLER...

Yazılarımızı sosyal mecralarda paylaşarak göstereceğiniz ilgiden dolayı teşekkür ederiz...

KAYNAK GÖSTERİLMEDEN KULLANILAMAZ.

İMZALI YAZILARDAKİ GÖRÜŞLER YAZARLARINA AİTTİR...

YAZARLARDAN OKU...

Daha fazla göster

İletişim

Ad

E-posta *

Mesaj *

BİZİ TAKİP EDİN...

ÇOK OKUNANLAR

KIRILMIŞ BİR HAYAT

ASIM'IN NESLINDEN VATAN GÜNEŞİNE

GÜRÜLTÜLÜ SESSİZLİK

YAŞLI ANADAN BEŞ OĞLUNA MEKTUP

BİR GÜN

ANLAMAKSA ŞİİRİ

HER ŞEYDE "SEN" VARSIN

Herc-ü Merc

EDEBİYAT VE SANATTA YERLİLİK VE MİLLİLİK