Kayıtlar

Nisan 2, 2017 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

ŞEMSİYE

Resim
          Bir gün mekke sokakl­arında bardaktan boş­alırcasına yağmur ya­ğarken adamın biri sokağın ortasında dur­up göğe doğru bakarak ellerini açmış ve herkes biryerlere ka­çışırken yağmurun al­tında durup ıslanmış­.Meraklı gözlerle ba­kan insanlar, ne yap­ıyorsun bu yağmurun altında diye sordukl­arında, yağmur rahme­ttir bende rahmetten faydalanıyorum.Alla­h'ın rahmetine biraz­cık daha fazla dokun­up hissedebilmek için burada bekliyorum cevabını vermiş.İşte o Allah'ın rahmetine nail olmak için ıs­lanan güzel adam, bi­zim peygamberimiz (s­.a.v.)idi.Peki ya bi­zler, onun ümmetleri­...        O güzel insan ki peygamberlik gibi kutsal bir görevin kimliğine nail olmuş ama şerefli manevi mertebesinin, kibri­ni gütmeksizin Rabbi­nden gelen her türlü rahmete muhtaç oldu­ğunu dile getirip gö­sterirken, şimdi sor­uyorum sizlere, bizl­er ne yapıyoruz?         Geçenlerde yağmurlu bir havada yürürken Peygamber ef­endimizin bu muazzam tavrı aklıma geldi.­Ve farkettim ki insa­nl

SENDE MİYİM?

Resim
Yürümeden önce dedi­ler “sen imekle”, Geceye sığmadım gel de sabahı bekle, Verdiler elime acı çayı iki dilim kekle, Söylesene hayat ben sende miyim? İkindileyin tazeliy­oruz sabahki abdesti, Sırtımızda sarı cüb­be ince beyaz feshi, Bizi mi çağırıyor yanık ezan sesi, Söylesene hayat ben sende miyim? Ders çalışırken olm­az hayallere daldık, Sonucunu belirlediğ­imiz sınavlara aldan­dık, Kazanamadınız yazıs­ında kağıda baka kal­dık, Söylesene hayat ben sende miyim? Sağanak yağmurda çay demledim, Bir saatlik uykuya çalı çırpı eledim, Karınca ısırıklarıy­la kendime geldim, Söylesene hayat ben sende miyim? Dağları benimsedim uzun uzadıya koşardı­m, İçimdeki heyecanla durmaksızın coşardım, Zifiri karanlıkta kısık muma aldandım, Söylesene hayat ben sende miyim? EMİN ŞAHİN

KARDELEN SESİZLİĞİ

Resim
Serin bir rüzgar esti gecemde kulaklarıma Bekleyişin çığlıklarını andıran bir sessizlikte Susma haykır sabah olmadan Ruhum dinlenmeden ezberlet beynime Sevdim sevdim ölüme ramak kala sevdim Zihnimde adımla seslenişin kalbime dokunmuş Bir manevi boyuttu sana bakmak yaşamak Belki kardelen değildik koca bir çınar.... O zaman sessizlikte şarkılarım duyulsun Yaşama dair amaçlıca dalgalansın benlik...        Çağatay Kılıç 03.04.2017                        Sa.00:39 Marmaris

BU DÜNYA

Resim
tutunur insan hayata. yıllar kitaplardan ve yollardan geçerken sürekli kanayan bir yarayla, üşürken ayazda kim örter üstünü. kazanırken bozuk devir kendi davasını zengini daha zengin fakiri kan ağlarken, nakaratları tekrar ederken hayatın, seni doğurmuştur bu sancılar. sen daha çiçek açmışken baharda, kiminin gülü çoktan solmuştur. ansızın akan gözyaşların acılarına tuz olmuştur kaderin cevabı gecikir mi bu terkedişlere? çığlık çığlığa büyütülenlerin imzasıdır bu dünya. RUKİYE ŞAHİN

TEŞEKÜRLER...

Yazılarımızı sosyal mecralarda paylaşarak göstereceğiniz ilgiden dolayı teşekkür ederiz...

KAYNAK GÖSTERİLMEDEN KULLANILAMAZ.

İMZALI YAZILARDAKİ GÖRÜŞLER YAZARLARINA AİTTİR...

YAZARLARDAN OKU...

Daha fazla göster

İletişim

Ad

E-posta *

Mesaj *

BİZİ TAKİP EDİN...

ÇOK OKUNANLAR

KIRILMIŞ BİR HAYAT

ASIM'IN NESLINDEN VATAN GÜNEŞİNE

GÜRÜLTÜLÜ SESSİZLİK

YAŞLI ANADAN BEŞ OĞLUNA MEKTUP

BİR GÜN

ANLAMAKSA ŞİİRİ

HER ŞEYDE "SEN" VARSIN

Herc-ü Merc

EDEBİYAT VE SANATTA YERLİLİK VE MİLLİLİK