Vâr-Oluş






Ellerimizle yerden toprağı sırtlıyoruz .
Özümüzde şu yanan
Aynı minvâl oluşu.
Senin vâroluşsal kaygıların
Tırnaklarınla kazırken olancasını;
Arı-duru bir dil gibi
-Ceyhan avuç içlerim
'den dökülürken-
Yuğunmaktadır.

Özün, Sen ve Ellerin
Yoğurmaktadır toprağı
Ellerin
yoğurmaktadır özünü.
Sen
Dört odacıklı mabedine
Ceyhan'ı sığdırırsın.
Arı-duru bir dil gibi
-Avuç içlerim-
Yuğunmaktadır.

Eda Ekici


Yorumlar

TEŞEKÜRLER...

Yazılarımızı sosyal mecralarda paylaşarak göstereceğiniz ilgiden dolayı teşekkür ederiz...

KAYNAK GÖSTERİLMEDEN KULLANILAMAZ.

İMZALI YAZILARDAKİ GÖRÜŞLER YAZARLARINA AİTTİR...

YAZARLARDAN OKU...

Daha fazla göster

İletişim

Ad

E-posta *

Mesaj *

BİZİ TAKİP EDİN...

ÇOK OKUNANLAR

KIRILMIŞ BİR HAYAT

ASIM'IN NESLINDEN VATAN GÜNEŞİNE

GÜRÜLTÜLÜ SESSİZLİK

YAŞLI ANADAN BEŞ OĞLUNA MEKTUP

BİR GÜN

ANLAMAKSA ŞİİRİ

HER ŞEYDE "SEN" VARSIN

Herc-ü Merc

EDEBİYAT VE SANATTA YERLİLİK VE MİLLİLİK