Kayıtlar

Hissetmek güzell..

SİLİNİRDİM YAŞAMA DEĞMEMİŞ GİBİ

Resim
                                               SİLİNİRDİM YAŞAMA DEĞMEMİŞ GİBİ baharın çiçeklerini ekerdim silip zımparalarla ovdugum yaşanmışlıklara gök yağardı ben yaşlarımla eşlik ederdim gün gökkuşağına boyanırdı ben altından geçerdim büyürdü umutlarım içimden taşar gamzelerime bulaşırdı elim ayağım çiçek açardı sonra sen dokunurdun sözün belini kırar yüreğime sokardın silinirdim çizdiğim mutluluk resimlerinden silinirdim ayaklarımdan başlar bedenimi sarar sarmaşık gibi silinen gözlerimden bakarım gözünün içine içine boşluğa bakar gibi bakarsın bomboş herkes gibi sende herkes gibisin der gibi silinirim yaşama değmemiş gibi SİBEL KARAGÖZ

Adın Ne ?

Söyleyeceklerim vardı, Cümlelerim. Sana, Her fırsatta kavuşmalarım. Yağmur gözlüm. Ruhumda hislerim vardı. Yüreğimde aşkın. Belki, Gözyaşlarımda. Belki, Hatıralarımda. Belki de, Hep yanıbaşında. Dünü değil, Canım. Yarını yaşamak için. Varmısın? İster misin? Tutsam elini, Sarsam, Kalbini. Sırılsıklam olsak. Yağmur yağmadan. Yürüsek, Tozlu yollardan. Koşmadan, yorulmadan. Bunun adı sevda mı? Hayatın verdiği armağan mı? Söylesene, Adın huzur mu?

Sen

Gecenin karanlığını aydınlatan ay Gökyüzünden gülümsüyorsa Seyredelim, Dünyanın dönüşünü Bir düş kuruyorum. Uyumak istemesemde Gözlerim kapanıyor dalıyorum En derin diyarlara... Sonra, Sanki rüyadayım Aslında yaşadığım an Ne gece ne gündüz Senli saatler Dakikalar... Düşüncelerimdesin, Koşuyoruz. Dere, tepe, Bak uçan kuşlara. Nasılda kanat çırpıyorlar, Sanki sevdiklerine bir an önce kavuşmak için. Göç ettikleri yerlerde, Geride bıraktıklarına bu uçuş. Gecenin sonundayız, Yüzüme vuran güneş Gözlerimi açtığımda Yanımdasın. Olman gereken yerde Hayatımdasın.

Vardı

Yâr olmak vardı, Kor gibi yanan yüreğe. Gözyaşı olmak vardı, Yanaktan süzülen. Nefes olmak vardı, Derin derin içine çekilesi. Yaşamak vardı, Uçsuz bucaksız gökyüzünde. Çiçek olmak vardı, Ellerinin dokunduğu. Ve hayat olmak vardı. Yaşamın kıyısında.

Çınar

Meselâ, Ben bir ağacım. İlk toprakla buluşmam. Tohum olmakla başladı. Bazen uyudum, Zaman zaman dallandım. Sert esen rüzgârda savruldum. Her fırtınada, Daha güçlendim. Ben ağaç oldum. Bazen, Yaprak oldum dallarda, Çiçek oldum, Meyve oldum. Her yağmurda,  Biraz daha büyüdüm. Bazen, Yaprak döktüm. Sonbaharlarda. Kara kışlar gördüm. Kurumuş, kırılmış oldum. Kuşlara, böceklere, Yuva oldum. Ben her mevsim, Toprakta var oldum. Gölge oldum. Yolu düşene, Salıncak oldum. Aşıklara. Ben koca bir çınar oldum. Yıllara meydan okuyan.

Sıfırdan

"Sıfırdan" (0) Hayata gözlerimizi açmakla başlar... Işığı, sesi, sıcağı, soğuğu, v.s bilmezsin, "Öğrenirsin". Her geçen gün dengede durmayı, "Öğrenirsin". Bakışlarınla çevrendekileri görmeyi, "Öğrenirsin". Elin, kolların güçlenir. Tutmayı, "Öğrenirsin". Yerde yuvarlanırken, emeklemeyi, "Öğrenirsin". Ayakta durmayı başardığında, yürümeyi, "Öğrenirsin". Konuşmaları duydukça, kelimeleri, "Öğrenirsin". Paldır, küldür koştuğunda, düşmeyi ve ayaklanmayı,"Öğrenirsin". Okul zamanı geldiğinde, okumayı, yazmayı, "Öğrenirsin". Arkadaşların olduğunda, onları tanımayı zamanla, "Öğrenirsin". Her geçen gün, hayattan yeni bir şeyler, "Öğrenirsin". Zorluklarla mücadele etmeyi, karşı koymayı ve yıkılmadan ayakta kalmayı, "Öğrenirsin". Kadın veya adam olmayı değil, insan olmayı, "Öğrenirsin". Anne, baba olmayı, kol kanat germeyi, "Öğrenirsin...

Unut

"Unut" sana yaşatılan her ne varsa... İsimleri "unut", nerede olduklarını "unut"... Sana dost gibi yaklaşıp, kuyunu kazanları "unut"... Sevinçlerini, hüzüne çevirenleri "unut"... Yalnızlığına sebep olanları "unut"... Ve... Kendi kalabalığına sıkı sarıl. Sarıl ki! Çok incinme. ASLA; nereden, nasıl geldiğini de "unut"ma... Unutma ki! Geç olmadan herkese gereken cevabını ver... Bunu konuşmadan da yapabilirsin. Başarılarınla, hayata karşı olan duruşunla. Geride kalanları, bırak orada kalsınlar. Bırak ki! Unutulduklarını anlasınlar...

Seviyorsam Eğer

Benim az'ım olmaz. Olmadı da hiç. Meselâ neyi çok istersem o olurum. Seviyorsam en çok seven olurum. Seviyorsam, saksıda çiçek olurum. Seviyorsam, kapısında kul olurum. Seviyorsam, yürüdüğü yol olurum. Seviyorsam, dinlediği şarkı olurum. Seviyorsam, aldığı nefes olurum. Seviyorsam, bakan göz olurum. Seviyorsam, kısacası hayat olurum. Ömür olurum, hiç gitmeyen olurum. Ben seviyorsam, başı dumanlı dağ, Alev alev yanan köz olurum. Ocakta demlenen çay, bol köpüklü kahve olurum... Tuttuğu el, dayandığı omuz olurum. Seviyorsam, uyuduğu uyku, uyandığı sabah olurum. Seviyorsam, gökyüzüne baktığında yıldız, yeryüzünde toprak olurum bastığı. Seviyorsam sonsuzluk olurum, sır olurum. Bir de sevmiyorsam yedi kat yabancı olurum.... Yok olurum.

Bir Bakmışsın

Bir bakmışsın, gülecek. Bir bakmışsın, ağlayacak. Bir bakmışsın, gidecek. Bir bakmışsın, kalacak. Bir bakmışsın, susacak. Bir bakmışsın, konuşacak. Bir bakmışsın, oturacak. Bir bakmışsın, kalkacak. Bir bakmışsın, uyuyacak. Bir bakmışsın, uyanacak. Bir bakmışsın, başlayacak. Bir bakmışsın, bitecek... Bir de bakmışsın herşey yarım kalacak.

Yüreğim

Yüreğimin ateşiyle, Bugün çay demledim biliyor musun? Yarın ne pişiririm bilmiyorum. Gözlerimin, derinliklerinde. Rüyama gelmeni bekledim biliyor musun? Geldin de sessizce... Şimdi. Ellerimi bağlamışım koynuma. Yalnızlığımla sarılıyorum biliyor musun? Üşüyen ellerim değil, Yüreğim, biliyor musun?

Herkes Değil

Herkesi değil, bir tek onu! Görmek istersin. Herkesi değil, bir tek onu! Duymak istersin. Herkesi değil, bir tek onu! Yaşamak istersin. Herkesi değil, bir tek onu! Aramak istersin. Herkesin değil, bir tek onun! Yüreğinde olmak istersin. Herkesin değil, bir tek onun! Elini tutmak istersin. Herkesin değil, bir tek onun! Yanında huzur istersin. Herkese değil, bir tek ona! Gülmek istersin. Herkese değil, bir tek ona! Susmak istersin. Herkes değil, bir tek o! Yalansız olmalı dersin. Herkesin değil, bir tek onun! Yalnızlığında, Ömrünün kalabalığını istersin. "Zor olan da bu zaten. Herkes olmamak. Kendinle yüzleşip. Sen olmak. Herkes gibi, söz veren değil. Sözünde duran olmak. Hayat kısa ve zaman çok anlamlı kime harcadığınıza dikkat edin."

Sendeki Ben

Hem okur, hem yazarım! Sayfalarca sendeki  beni. Yalnızlıkla yanmadı mı ki bu! Bendeki sen, sendeki ben? Uçsuz bucaksız değil, sonsuzluk... Adına destan, inadına aşk. İsterim... Sevinçten olsun gözyaşlarım, acılara dökülmesin. Severim dersem yalan olur, ben ölürüm. Benim uçurum kenarlarımda düşülmez. Her an kanatlarım var uçmaya hazır. Bendeki sen sendeki ben tutunacak el. Sahipsiz iki yürek... Biri sende ki  biri bende ki... Hadi yak sonsuzluk ateşini. İçelim senli, benli...

Gitme

GİTME!!! Ne bu şehirden, Ne bu yürekten, Ne sözlerimden, Ne gözlerimden, Bitmek bilmeyen ümitlerimden... GİTME!!! Gecelerimden, Sabahlarımdan, Sensiz yarınlarımdan... Eğer gidersen, Ben yürüyemem... Eğer gidersen, Ben gülemem... Eğer gidersen, Ben! Seni sevemem...

Yağmur

Yüreğim nasıl da yangın yeri. Ne gideni geri getirebiliyorum. Ne de kendim gidebiliyorum. Bulutlar misali, bazen griyim, öfkeli. Bazen pamuklar gibiyim bembeyaz neşeli. Yolunda gitmeyen neydi? Mevsimler gibi herşey bir anda değişti. Oysaki her yağmur yağdığında. Daha çok ıslanacaktık belki! Umursamadan... Ya seveceksin yağmuru, Ya kaçacaksın.

Yol Hikâyesi

Yolun uzun. Yürüyorsun. Hatta; Bazen koşuyorsun! Bazen düşüyorsun! Bazen çıkmaz sokak! Bazen virajlı! Bazen engellerle dolu! Bazen karanlık! Bazen aydınlık! Bazen çamurlu! Bazen tozlu! Bazen dikenli! Bazen çiçekli! Bazen yalnız! Bazen kalabalık! Bazen sesli! Bazen sessiz ilerlediğin... Yol işte!? Kimine göre uzun, kimine göre bir hayat hikâyesi gibi...

ÖLMEDEN BİTMEZ

Resim
Birini görüp beğenirsin Hayalinle yer, hayalinle içersin Bir şeyler takılır boğazına Yutkunsan gitmez Su içsen geçmez… Bir su gibi akıp gider günler Soluverir solmaz dediğin güller Bir şeyler kopar yüreğinden Diksen dikilmez Söksen sökülmez… Konduruverirler alnının ta ortasına Kahpe damgasını Bir şeyler kaybolur hayatından Silsen silinmez Ölmeden bitmez… Şiirbaz 29. Ağustos.1993

Taşma

Resim
Senle ben sevdiğim Aydınlanmadır bu saatlere kalan içimize. Olanca hasret- in Kalp-in ve kalbim'den Coşkuyla aydınlanmasıdır. Bir çocuğa gebedir yanakların Müjdeli bir bekleyiştir bu Ben'deki pervasızlık. Rahimler dolusu yalnızlık alâmetidir Çift kutupların ve Takım yıldızlarının. Sayıklanışsın Ve tekrarlanmak olan onlarcasın. Ve nasıl ki teksin ? Ve nasıl ki sû'dûr sende gördüğüm. Eğri bir Kalp-le Doğru sözler söyleme olasılığım Yaratılmışlığımdandır. Taşmaktasın kendinden Ve tekr'AR Akmaktasın kendine. Ve bu eksiltmedi Rab'ın özünden bir şey. "Ve sen her şeysin kendi dışında hiçbir şey olmayan." Eda Ekici

Kuşku

Resim
               Boks maçlarını oldum olası sevmezdim. Kız kardeşimin intiharından sonra, sanırım şiddete meyilim artmıştı. Kardeşimin ölümü değil, ölümüne sebep olan adamdandı bu. Demir’le tanışıklığımız, sevgili oluşumuz da bununla ilgiliydi biraz. Demir, vahşi hayvanlar gibi dövüşen oldukça çirkin bir adamdı. Bazen duyarız, dövüş sanatları gibi söylemleri... Dövüşmek sanat sayılıyordu madem, ben de her gece Beethoven’la sevişiyordum o zaman. Demirle aynı kaderi yaşamıştık aslında, ikimiz de yetiştirme yurdunda büyümüştük. O zamanlar tanışıklığımız yoktu tabi. Birkaç yaş büyüktü benden, ama yurdun efsanesiydi. Korkusundan kaçıp saklandığımız bakıcılar, Demir’i görünce yollarını değiştirirlermiş, duyardım. Herkesi milli sporcu olacağım diye kandırıp, yetimhane hayatı boyunca profesyonel dövüş eğitimi almıştı. Yurt hayatı kavgalarla geçmiş psikopatın tekiydi. Oradan çıktıktan sonra da kötü şöhreti ona karanlık bir çevre kazandırmıştı haliyl...

TEŞEKÜRLER...

Yazılarımızı sosyal mecralarda paylaşarak göstereceğiniz ilgiden dolayı teşekkür ederiz...

KAYNAK GÖSTERİLMEDEN KULLANILAMAZ.

İMZALI YAZILARDAKİ GÖRÜŞLER YAZARLARINA AİTTİR...

YAZARLARDAN OKU...

Daha fazla göster

İletişim

Ad

E-posta *

Mesaj *

BİZİ TAKİP EDİN...

ÇOK OKUNANLAR

YAŞLI ANADAN BEŞ OĞLUNA MEKTUP

KIRILMIŞ BİR HAYAT

ASIM'IN NESLINDEN VATAN GÜNEŞİNE

GÜRÜLTÜLÜ SESSİZLİK

SEN VE BEN