KÜNYE EDEBİYAT

Tek tek dökülmeye başladı yapraklar Göçmen kuşlar sefere hazırlanıyor Kır çiçekleri boyunlarını büktü Hepsi senin gidişine ağlıyor… Yapraklarla birlikte saçlarım yarışıyor Göz çanaklarım dolup dolup taşıyor Rüyalar görüyorum yüreğim kanıyor Ne yaptın bu kalp seni hala unutmuyor… Göçmen kuşlar gibi tek başıma beni Gidip de bu yaban elde yalnız bırakma Yalan söyleme oynama sevdamla Seviyorsan gel artık beni çıldırtma… Şiirbaz 05. Eylül. 1995

Bir dağın yamacından seyrederim denizi Dalgalar kumsala yetişmek için telaşlı Biri var denizi taşlayan dertli ve de ağlamaklı Ellerinde bir demet solmuş kır çiçekleri. Oysa ben rüzgarlara gizlemiştim sevgimi Her yıldız kaymasında sevdayı dilemiştim İçimdeki aşkı istemiştim yani. Nice mevsimler geçti ardı ardına Çiçekli yorganlar diktim üşüyen bahara Kaç gece dokundum sessiz suskunluğuma Ay ışığına batmış yapraklarımı Kaç kere çıkardım gün ışığına… Ben nice mevsimler yaşadım, Yalnız ve de kimsesiz Hiç birine yenilmedim Ben hep ilkbaharı bekledim yıllarca İlkbahar; canıma can katan mevsimim Güneşin ışıklarına tırmanarak yaşadım Ben kaç bahar yalnızlığıma ağladım Birini sevdim nice borandan sonra Biliyorum oda beni sevdi Yüreğime soktum hem de en derine Kilitleyip yüreğimdeki sevgiyi Anahtarını da attım maviye. Haydi yağmur çiçekleri beni önce siz üzün İçime dolmuşken bu kadar hüzün Haydi ilkbahar sen kurtar beni Çözülsün artık bu bendeki düğüm. Bir dağın ...

Herkese şiir yazar üşenmez beyim Kiminin gözlerini anlatır, kiminin elini beyim Dolmayı severmiş kimi, kimisi baklayı Milletin yediğine bile karışır beyim… Ona sorsan hepsi birer tarihi eser Bence hepsi fosilden bile beter Ne olur sonu, ne yapar, ne eder Şair olduğunu sanır burnumun kenarı beyim… Şiirbaz 11. Aralık. 2003

Dilimde eski bir şarkı mırıldanır dururum İçimde yarım kalmış sevdalara kahrolurum Anlatsam kendimi bütün alevler söner Tarihler karışır millet deliye döner… Şiirbaz Şubat 1985

Ü midime ümit kat sakla beni kalbinde Ç are aratma bana çarem ol derdime O lmaz olsun sensiz bir dünya istemem K aç gecedir sensizim uyku girmiyor gözlerime… Şiirbaz Mart 1987

Adını kahpe koydum Soyadını da hain Senden önce ne idim Şimdi ne oldu halim… Belki senden namusludur Kader mahkumu kadınlar Daha da sevimlidir belki Yılanlarla çıyanlar… Adını kahpe koydum Çünkü sen kahpesin Sen sevgimin katili Sen beni mafedensin… Şiirbaz 01. Eylül. 1976

Kaderdir deyip köşeme çekilmem Kaderimi kendim çizerim Bana kötü olanı elbet unutmam Bir böcek gibi ezer geçerim… Şiirbaz Nisan 1994

Yorgun yüreğimde ismin Kır çiçeklerinde güzelliğin İçtiğim sigarada gözlerin Akan suda sesin vardı… Rakıda birada hasretim Kayan yıldızda düşlerim Aldığım nefeste geçmişim Kadeh de şişede yalnızlığım vardı… Yürüdüğüm yolun sonunda o Parkta durakta o vardı Yakan güneşte sıcaklığı Takip eden gölgede o vardı… Şiirbaz Aralık 1987

Çoktandır haber yok senden Çoktandır açmıyor gülüm Çoktandır tekneyi aldı sular Çoktandır ümitler sende gülüm… Şiirbaz Ekim 1997

Bir memleket kokusu yayılır Gittiğimiz trenden Şu görünen buğday başaklarından. Küçük bir çocuk el sallıyor Belki hiç gelmeyecekmiş gibi giderken Memleket solur bu  tren Buğulu gözler vedalar bırakır sadece ardında Bir memleket kokusu var Sevdanın ellerinde Bir yaz sıcaklığı Yanık bir sevda kokusu Bir avuç umut tutunan Gözlerinde bi pınar devinen Bir memleket kokusu var Memleket sevdası içimizde Sevdamızda da bir memleket... TUĞBA KAN

Gün gelip gideceğim buralardan. Sol yanını boş bırakacağım, Seni bensiz bırakacağım. Belki bensizliğe yanacaksın. Ama çok sürmeyecek biliyorum. Zaman geçtikçe unutacaksın, Başka sevdalara yelken açacak yüreğin, Başka elleri tutacak yansın dediğin ellerin, Sesin çıkmayacak, bitecek nefesin. Ama beni sevdiğin gibi sevemeyeceksin. Hiçbir yürek benim kadar sevemez seni, Hiçbir göz benim baktığım gibi bakamaz… Gün gelip gideceğim buralardan Seni bensiz bırakacağım Sol yanını boş bırakacağım Belki bensizliğe ağlayacaksın Belki anılarımla yaşacaksın Belki de unutacaksın beni Başka sevdalara yelken açacaksın Ama ben seni hiç unutmayacağım Hep benimle, Hep yüreğimde, Hep nefesimde yaşayacaksın. Yaprakları solmuş defterimde, Bir türlü tamamlanmamış, Yetim bir şiir olarak kalacaksın… Şiirbaz 13. Temmuz. 1991 “ Sahipsiz Mektuplar” isimli şiir kitabından

Sizin yokluğunuzda geceler tek dostum oldu Yüreğime dünyanın bütün acıları doldu Saksılardaki renkli çiçeklerde tek tek soldu Gelecekseniz gelin artık yürek dayanmıyor… Kuruyan dudaklarım her daim sizi heceler Aman vermez lanet olası karanlık geceler Siz yokken evde yaşam inan ölümden beter Gelecekseniz gelin artık yürek dayanmıyor… Şiirbaz Eylül 1998

O dostluk denilen meret Hiç yokmuş meğer Bizi kandırmışlar usta. Boşuna beklemişiz Doğacak güneşleri Boşuna beklemişiz Gidip dönmeyenleri Gelmedi giden geriye Gerçekten çok safmışız  Bilemedik be usta Akıllanmayız da bu gidişle Kandırılmışız meğer Cahillik işte… Şiirbaz 01. Ocak 1981

                        Hayat aynı durağan haliyle dün bıraktığımız öğrenci pansiyonu odası sohbetlerinden artan kalanlar ile başladı. Dışarıda esnaflar, lüks dükkan sahipleri, işçiler ve memurlar beraber döndükleri çarkın dişlisinde yoruluyorlardı. Çocukların oynadığı parklara, iki laf edilen kafelerin üzerine çöken sessizlik misafirdi. Kimse farkında değildi. İkindi vaktini belli eden gölgeleri bile yoktu artık. Yaprakların vedası, kuşların göç telaşı biteli aylar olmuştu. Havuç burunlu soğuk adamlar kömürden gözleriyle selamlıyordu insanları.             Yine işe gitmem gereken güzel bir pazartesi. Evet, yanlış anlamadınız haftanın ilk gününü çok seviyorum. Okula gitmemek için nazlanan çocuklar gibi davrananlar, hiç parasız kalmamıştır, büyük bir ihtimal. Bu bendeki sevgi, şükür etmek aslında... Böyle kapalı ve yağışlı havalar her zaman beni bir hoş eder.   Bulun...

Sen dağlı çocuk! Bugün kalbinden aktı pınarlar. Ve gözlerin bitap durumdayken, Bir başka yansıdı güneş ışıkları. Şehre girerken; Bir başka attı kalbim. Doğanlar; Doğarken ben öldüm. Baktım baktığına. Şaştım onurlu cesaretine. Kan mı değdi tırnaklarına? Kırılmışlığın sebebi bu mu? Sen dağlı çocuk! Kapandı gökyüzü gibi umutların. Deryaya daldın, korkun. Tane tane döküldü hayaller hüzünlerinden. Gördüğüm gördüğüne. Ne büyük tesadüf ki; Gittim gittiğine. Soğuklar boncuk gibi dizildi kapımda. Yaralar ummandan büyük. Bak karşıya! Bekleyişimi bekledin. Bak karşıya! Ben hiç beklenilmedim. Tar...

       İslam tarihine baktığımızda çocukların, yaşlıların, kadınların ayrı bir yerinin olduğunu görüyoruz. Öyle ki, savaşlarda bile bu sayılan gruba dokunulmaması tavsiye ediliyor. Ecdadımız Çanakkale savaşında, yaralanan bir düşman askerinin cebinden çıkardığı fotoğrafa hasretle baktığını görünce yanına yaklaşıyor ve resmin kim olduğunu sorduğunda tek başına yaşayan yaşlı annem deyince elindeki son yiyeceğini ona veriyor. Bu davranışa hayretle bakan askere ’ dini dili ne olursa olsun anneannedir. Ben ölürsem geride kimsem yok ama sen ölürsen yaşlı annen var’ diye tarihi bir ders veriyor.       Günü...

06-16 Mart 2020 tarihleri arasında;Nazilli Belediyesi Önü-Nazilli (Aydın) adresinde, 11.Nazilli Edebiyat Festivali gerçekleştirilecektir. Festival sırasında, standlarda kitap sergileri-el işi sergileri vb.gibi sergiler olacak ve Nazilli Belediyesi'nin 3.katında bulunan 300 kişilik modern tiyatro salonu'nda çeşitli yazar ve şairler çeşitli konferanlar verecektir. İsteyen herkes bu etkinlikleri, ücretsiz olarak izleyebilecektir. İlgilenenlere, önemle duyurulur. ************************************************************************************************************************************************************************************** AFYONKARAHİSAR ÇANAKKALE ŞEHİTLERİNİ ANIYOR ŞİİR YARIŞMASI'NI KAZANAN ŞAİRE YARIM ALTIN, İKİNCİYE ÇEYREK ALTIN. ÜÇÜNCÜYE İSE, TABLET VER...

GÜZEL ÖRNEK    Değerli okuyucularım, bugün sizlere İlimiz de 2003-2008 yılları arasında İl Milli Eğitim Müdürü olarak görev yapmış, mütevazı ve beyefendi kişiliği ile gönüllerde taht kurmuş, personel ve onu tanıyanlar arasında hala güzel anıları anlatılan Abdürrahim KÖKSAL Beyden bir iki örnek paylaşacağım. Çünkü ‘’ Kötülükler paylaşıldıkça normalleşirken, buna mukabil güzellikler paylaşıldıkça ziyadeleşir.’’ Bir gün makama eski elbiseli, çamurlu ayakkabılı köylü yaşlı bir amca gelir. Rahmetli Sekreter Filiz Hanım içeri almak istemez "Amca ayakkabıyı temizle öyle gel" der. Adam aya...

Bir Şirvan dayımız vardı koğuşta bizim Birde onun çok sevdiği bülbülü Beraber uyurlardı her geceleyin Ve beraber karşılarlardı her yeni günü... Güneşim diye severdi o minik kuşu Biliyordu güneşi bir daha göremeyecekti Çünkü Şirvan dayı ölüyordu Tükenmişti artık ciğerleri... 19 Temmuz sabahı Şirvan dayı ölmüştü Sanki bir bebek gibi uyuyordu Gülüyordu Şirvan dayının yüzü Çünkü güneşi görecekti vücudu... Onun yokluğuna dayanamadı öldü bülbülü Arkasından teneke kutudaki o beyaz gülü Kırıldı duvardaki tek telli can sazı Unutmayacağım inan seni Şirvan dayı... Şiirbaz 23.TEMMUZ.1982